بيان آيهء 93 شان نزول اين آيه در باره مقيس بن صبابه كنانى نازل شده است . وى برادر خود هشام را در طايفهء بنى النجار كشته يافت و جريان را بعرض پيامبر رسانيد پيامبر گرامى قيس بن هلال فهرى را با او فرستاد و بوسيلهء او براى طايفهء مذكور پيغام فرستاد كه اگر قاتل او را مىشناسند ، تسليم مقيس كنند تا از او انتقام بگيرد و اگر نمىشناسند ، خونبهاى او را بپردازند ، فهرى پيام را ابلاغ كرد و آنها خونبهاى مقتول را پرداختند . هنگامى كه با فهرى مراجعت مىكردند ، شيطان او را وسوسه كرد و به او گفت : كارى نكردى خونبهاى برادرت را گرفتى و اين ننگى است براى تو . اين شخص كه همراه تست بكش تا در برابر يك انسان انسانى كشته شده و خونبها هم براى تو سودى اضافى باشد از اينرو سنگى به او پرتاب كرد و او را بكشت و با حالت كفر به مكه رفت و چنين گفت : قتلت به فهرا و حملت عقله * سراه بنى النجار ارباب فارع فادركت ثارى و اضطجعت موسدا * و كنت الى الاوثان اول راجع يعنى در مقابل قتل برادرم قيس بن هلال فهرى را بكشتم و خونبهاى او را به گردن بزرگان طايفهء بنى النجار ، كه صاحبان حصارى محكم هستند بگذاردم بنا بر اين بخونم رسيدم و بر بسترم بيارميدم و اولين بازگردندهء بسوى بتها هستم . پيامبر فرمود : نه در حل او را ايمن خواهم گذاشت ، نه در حرم ، از اينرو وى در روز فتح مكه بقتل رسيد . اين مطلب را ضحاك و گروهى از مفسران روايت كرده‌اند مقصود خداوند متعال ، در آيه پيش قتل خطا و حكم آن را بيان فرمود ، در اين آيه ، حكم قتل عمد را بيان كرده ، مىفرمايد :